Beschrijving
Op de achterzijde gesigneerd en gedateerd 1988.
Herkomst: Collectie Baks.
Opgenomen in de oeuvrecatalogus.
Gerard Verdijk was een Nederlands beeldend kunstenaar wiens oeuvre schilderijen, werken op papier, grafische kunst en objecten omvat. Hoewel zijn werk overwegend abstract is, laat het zich niet in één enkele stroming plaatsen. Gedurende zijn carrière volgde Verdijk consequent zijn eigen artistieke pad en ging hij in dialoog met de kunst van zijn tijd. Verdijk begon zijn studie in 1953 aan de Vrije Academie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam en vervolgde zijn opleiding in Antwerpen en Parijs.
Hij voltooide zijn studie in 1957 aan de Vrije Academie in Den Haag. Kort na zijn afstuderen ontving hij de Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst (1960) en de Jacob Maris Prijs voor Schilderkunst (1967). Vanaf eind jaren 50 maakte Verdijk deel uit van een vernieuwende kunstscene in Den Haag, later bekend als de Nieuwe Haagse School. Hij nam deel aan grote groepstentoonstellingen en sloot zich aan bij de kunstenaarsgroep Fugare, terwijl hij binnen deze context een onafhankelijke positie behield. Zijn vroege werk uit de late jaren 50 en vroege jaren 60 wordt geassocieerd met informele kunst, gekenmerkt door een spontane omgang met verf en een nadruk op materialiteit.
In de jaren 60 experimenteerde Verdijk met druktechnieken, spuitverf, lak en levendige kleuren, waarbij hij steeds vaker tekens, lijnen en later letters en woorden verwerkte. Vanaf de jaren 70 werd zijn werk ingetogener en contemplatiever. De composities werden rustiger en ruimtelijker, en putten uit archaïsche en universele symbolen uit diverse culturen. Centrale thema's waren beweging en ruimte, spanning en evenwicht, harmonie en tegenstelling. Reizen naar Japan, Afrika en Noord-Amerika verdiepten Verdijks filosofische benadering van kunst. Hij raakte steeds meer geïnteresseerd in de relatie tussen vorm en negatieve ruimte en in de gedeelde symboliek die in verschillende culturen te vinden is.
Na zijn verhuizing naar het Franse platteland in 1994 brak er een nieuwe fase aan in zijn artistieke praktijk. De schilderijen uit deze periode kenmerken zich door minimalistische composities en gelaagde, sensuele kleurvlakken rondom solide vormen. Naast schilderen bleef hij ook werken met beeldhouwkunst en diverse andere materialen. Verdijk exposeerde veelvuldig in Nederland en internationaal. Zijn werk is opgenomen in tal van museumcollecties en er werden grote retrospectieven gehouden in instellingen zoals het Kunstmuseum Den Haag, het Stedelijk Museum Amsterdam, het Noord-Brabants Museum en Museum Dordrecht.
Details
- Databanknummer:
- 95942
- Advertentietype
- Te koop aangeboden
- Prijs
- € 1.750,00
Technische details
- Kunstvorm:
- Schilder- en Tekenkunst
- Technieken:
- Olieverf
- Dragers:
- Doek
- Lengte:
- 100 cm
- Breedte:
- 200 cm
- Hoogte:
- -
- Oplage:
- -
Beschrijving
Op de achterzijde gesigneerd en gedateerd 1988.
Herkomst: Collectie Baks.
Opgenomen in de oeuvrecatalogus.
Gerard Verdijk was een Nederlands beeldend kunstenaar wiens oeuvre schilderijen, werken op papier, grafische kunst en objecten omvat. Hoewel zijn werk overwegend abstract is, laat het zich niet in één enkele stroming plaatsen. Gedurende zijn carrière volgde Verdijk consequent zijn eigen artistieke pad en ging hij in dialoog met de kunst van zijn tijd. Verdijk begon zijn studie in 1953 aan de Vrije Academie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam en vervolgde zijn opleiding in Antwerpen en Parijs.
Hij voltooide zijn studie in 1957 aan de Vrije Academie in Den Haag. Kort na zijn afstuderen ontving hij de Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst (1960) en de Jacob Maris Prijs voor Schilderkunst (1967). Vanaf eind jaren 50 maakte Verdijk deel uit van een vernieuwende kunstscene in Den Haag, later bekend als de Nieuwe Haagse School. Hij nam deel aan grote groepstentoonstellingen en sloot zich aan bij de kunstenaarsgroep Fugare, terwijl hij binnen deze context een onafhankelijke positie behield. Zijn vroege werk uit de late jaren 50 en vroege jaren 60 wordt geassocieerd met informele kunst, gekenmerkt door een spontane omgang met verf en een nadruk op materialiteit.
In de jaren 60 experimenteerde Verdijk met druktechnieken, spuitverf, lak en levendige kleuren, waarbij hij steeds vaker tekens, lijnen en later letters en woorden verwerkte. Vanaf de jaren 70 werd zijn werk ingetogener en contemplatiever. De composities werden rustiger en ruimtelijker, en putten uit archaïsche en universele symbolen uit diverse culturen. Centrale thema's waren beweging en ruimte, spanning en evenwicht, harmonie en tegenstelling. Reizen naar Japan, Afrika en Noord-Amerika verdiepten Verdijks filosofische benadering van kunst. Hij raakte steeds meer geïnteresseerd in de relatie tussen vorm en negatieve ruimte en in de gedeelde symboliek die in verschillende culturen te vinden is.
Na zijn verhuizing naar het Franse platteland in 1994 brak er een nieuwe fase aan in zijn artistieke praktijk. De schilderijen uit deze periode kenmerken zich door minimalistische composities en gelaagde, sensuele kleurvlakken rondom solide vormen. Naast schilderen bleef hij ook werken met beeldhouwkunst en diverse andere materialen. Verdijk exposeerde veelvuldig in Nederland en internationaal. Zijn werk is opgenomen in tal van museumcollecties en er werden grote retrospectieven gehouden in instellingen zoals het Kunstmuseum Den Haag, het Stedelijk Museum Amsterdam, het Noord-Brabants Museum en Museum Dordrecht.