Beschrijving
Op de achterzijde gesigneerd, getiteld en gedateerd 1988.
In een door Leon Adriaans beschilderde lijst, 122,5 bij 154 cm met de tekst 'Veuleme zaak van overleven'.
Herkomst
- Collectie P. van den Boomen, Waalre
- Galerie Annet van Esch, Eindhoven
Er zijn kunstenaars die gedisciplineerd elke ochtend om negen uur in hun atelier aan de slag gaan. Leon Adriaans (1944-2004) niet. Hij kon pas aan de slag als hij inspiratie had, want zonder inspiratie geen bezieling. Wat hij wel gedisciplineerd deed, was het verzorgen van zijn paarden. Het contact met de natuur en het werken met zijn paarden had hij nodig voor inspiratie.
Voor zijn paarden huurde Adriaans een schuur en een weiland in het Sterrenbos in Sint-Michielsgestel, op een dik kwartier fietsen van ’s-Hertogenbosch. In de stad had hij zijn atelier en daar woonde hij met zijn vrouw Twanneke en twee dochters. Gerrit van den Hoven, tot voor kort kunstredacteur van het Brabants Dagblad, vertelt in het boek hoe Adriaans kunstenaar én boer werd. Van den Hoven maakte eerder een boek over Leon Adriaans, in 2008, en geldt als kenner van de kunstenaar.
Je zou verwachten dat Adriaans, die schilderde op veevoederzakken, zijn werk maakte in de schuur, bij zijn paarden. Maar dat was niet zo. Zodra hij inspiratie had en de paarden waren verzorgd, vertrok hij naar zijn atelier om daar te schilderen. Zijn voorkeur voor onconventionele materialen kwam eerder voort uit zijn belangstelling voor arte povera, een kunststroming die eind jaren zestig opkwam, net nadat Adriaans zijn opleiding aan de kunstacademie in Den Bosch had afgerond. (tekst Irma van Bommel)
Emotionele achterban (1988)
Adriaans, Leon A.
(Helmond, 1944
-
Sint-Michielsgestel,
1 februari 2004)
Details
- Databanknummer:
- 95269
- Advertentietype
- Te koop aangeboden
- Prijs
- op aanvraag
Technische details
- Kunstvorm:
- Schilder- en Tekenkunst
- Technieken:
- Gemengde techniek
- Dragers:
- Board, Karton, Maroufle
- Lengte:
- 112 cm
- Breedte:
- 134 cm
- Hoogte:
- -
- Oplage:
- -
Beschrijving
Op de achterzijde gesigneerd, getiteld en gedateerd 1988.
In een door Leon Adriaans beschilderde lijst, 122,5 bij 154 cm met de tekst 'Veuleme zaak van overleven'.
Herkomst
- Collectie P. van den Boomen, Waalre
- Galerie Annet van Esch, Eindhoven
Er zijn kunstenaars die gedisciplineerd elke ochtend om negen uur in hun atelier aan de slag gaan. Leon Adriaans (1944-2004) niet. Hij kon pas aan de slag als hij inspiratie had, want zonder inspiratie geen bezieling. Wat hij wel gedisciplineerd deed, was het verzorgen van zijn paarden. Het contact met de natuur en het werken met zijn paarden had hij nodig voor inspiratie.
Voor zijn paarden huurde Adriaans een schuur en een weiland in het Sterrenbos in Sint-Michielsgestel, op een dik kwartier fietsen van ’s-Hertogenbosch. In de stad had hij zijn atelier en daar woonde hij met zijn vrouw Twanneke en twee dochters. Gerrit van den Hoven, tot voor kort kunstredacteur van het Brabants Dagblad, vertelt in het boek hoe Adriaans kunstenaar én boer werd. Van den Hoven maakte eerder een boek over Leon Adriaans, in 2008, en geldt als kenner van de kunstenaar.
Je zou verwachten dat Adriaans, die schilderde op veevoederzakken, zijn werk maakte in de schuur, bij zijn paarden. Maar dat was niet zo. Zodra hij inspiratie had en de paarden waren verzorgd, vertrok hij naar zijn atelier om daar te schilderen. Zijn voorkeur voor onconventionele materialen kwam eerder voort uit zijn belangstelling voor arte povera, een kunststroming die eind jaren zestig opkwam, net nadat Adriaans zijn opleiding aan de kunstacademie in Den Bosch had afgerond. (tekst Irma van Bommel)