Beschrijving
Rechtsonder gesigneerd en gedateerd 24-10-1966.
Herkomst
Particuliere collectie Amsterdam
Joost van Roojen heeft veel in opdracht gewerkt. Hij maakte wandobjecten voor o.a. rijksgebouwen en de metro van Amsterdam en werkte samen met architecten als: Abma, Bodon, Van Eyck en Hertzberger. Daarnaast heeft hij altijd aquarellen gemaakt, maar met zijn vrije werk is hij nooit zo naar buiten gekomen. Dit werk kenmerkt zich door vrij strakke vormen in heldere kleuren, die hij vaak heel puur gebruikt, maar soms ook naar bijna wit laat verlopen. In zijn aquarellen zijn vaak 'horizonnen' en cirkels, 'zonnen' te zien. Joost vertelt, dat zijn werk sterk beïnvloed is door zijn reizen naar de Sahara. Die heeft bij hem een diepe indruk achter gelaten. Niet zozeer als landschap, maar vooral als ervaring. Ik vraag wat hem precies zo heftig heeft geraakt. 'Het licht', antwoordt hij. 'Het wáánzìnnige licht.' Het idee dat je licht kunt schilderen heeft hij al snel laten varen. 'Je kunt het licht niet schilderen. Een stuk papier blijft een stuk papier.'
Details
- Databanknummer:
- 96444
- Advertentietype
- Te koop aangeboden
- Prijs
- op aanvraag
Technische details
- Kunstvorm:
- Schilder- en Tekenkunst
- Technieken:
- Aquarel
- Dragers:
- Papier
- Lengte:
- 54 cm
- Breedte:
- 73 cm
- Hoogte:
- -
- Oplage:
- -
Beschrijving
Rechtsonder gesigneerd en gedateerd 24-10-1966.
Herkomst
Particuliere collectie Amsterdam
Joost van Roojen heeft veel in opdracht gewerkt. Hij maakte wandobjecten voor o.a. rijksgebouwen en de metro van Amsterdam en werkte samen met architecten als: Abma, Bodon, Van Eyck en Hertzberger. Daarnaast heeft hij altijd aquarellen gemaakt, maar met zijn vrije werk is hij nooit zo naar buiten gekomen. Dit werk kenmerkt zich door vrij strakke vormen in heldere kleuren, die hij vaak heel puur gebruikt, maar soms ook naar bijna wit laat verlopen. In zijn aquarellen zijn vaak 'horizonnen' en cirkels, 'zonnen' te zien. Joost vertelt, dat zijn werk sterk beïnvloed is door zijn reizen naar de Sahara. Die heeft bij hem een diepe indruk achter gelaten. Niet zozeer als landschap, maar vooral als ervaring. Ik vraag wat hem precies zo heftig heeft geraakt. 'Het licht', antwoordt hij. 'Het wáánzìnnige licht.' Het idee dat je licht kunt schilderen heeft hij al snel laten varen. 'Je kunt het licht niet schilderen. Een stuk papier blijft een stuk papier.'