Zwart met vierkant

Beschrijving

Op de achterzijde gesigneerd en gedateerd 1976. Herkomst: particuliere collectie, Oirschot.

Magriet van Boven, Directeur van het Noordbrabants Museum schreef in 2000 over Piet Teraa en over de naoorlogse ontwikkeling van de schilderkunst in Noord -Brabant de onderstaande tekst.

Het modernisme dron in Noord-Brabant slechts moeizaam door. Voor de oorlog was daarvan al helemaal geen sprake. Verschillende  varianten van romantiek, (post)impressionisme en expressionisme hielden onwaarschijnlijk lang stand, golden soms zelfs als modern. Ook  na de oorlog kwam er niet zomaar verandering in deze siruatie. Voor de abstracte schilderkunst moest men nog steeds niet in Noord-Brabant zijn.

Toen Piet Teraa zich na een innerlijke worsteling in de jaren zestig als abstract schilder manifesteerde, had dit deel van ons land zoiets nog niet meegemaakt. Het is de vraag of zijn vertrek naar Frankrijk kort daarna samenhangt met een besef eenling te zijn, zich geisoleerd voelen. Door dit vertrek, dat gaandeweg een definitief karakter kreeg, had zijn bekering tot de abstracte schilderkunst ook minder impact op zijn omgeving dan verwacht had mogen worden.Desondanks zpou ik deze omwenteling in het werk van Piet Teraa als een doorbraak voor heel Brabant willen beschouwen. Feit is in ieder geval- los van de vraag in hoeverre het werk van Teraa daaraan mede debet is geweest- dat na deze omwenteling de ontwikkeling elkaar in een veel sneller tempo opvolgden dan daarvoor, zozeer zelfs dat tegen het einde van de eeuw de bijna legendarische achterstand van de beeldende kunst in onze provincie naar vele mening vrijwel ingehaald lijkt.

In dit uiterst boeiende proces dat in de naoorlogse periode heeft geleid van historische achterstand naar een volledig bij de tijd zijn heeft Piet Teraa een rol van betekenis gespeeld, al zal het moeilijk zijn deze betekenis nauwkeurig te definieren. Deze betekenis heeft ongetwijfeld ook te maken met het denkproces- om niet van een innerlijke worsteling te spreken - die aan zij herorientatie voorafging. Dit langdurig denken, experimenteren, mediteren, loslaten en opnieuw beginnen laat zich op de een of andere manier goed rijmen met abstractie- beter in ieder geval dan met het mooie plaatjes schilderen dat in deze streken- uitzonderingen niet te na gesproken- nog veelvuldig werd bedreven.

Het bealng van van Piet Teraa ligt echter- uiteraard - niet op de eerste plaats in de context waarin het is ontstaan en de wisselwerking die het daarmee heeft onderhouden. het heeft zijn eigen intrinsieke waarde. In 1990 schreef ik daarover: "Het werk dat Teraa nu maakt vertelt geen enkel concreet te situeren verhaal. Teruggekeerd tot de essentiala van de schilderkunst(....) begeeft hij zich op een terrein waar het visuele zich aan het verbale onttrekt". Het is inderdaad opvallend hoe weinig woorden de kunstkritiek aan zijn oeuvre heeft gewijd. En die weinige woorden betreffen dan meestal zijn biografische gegevens, alsof die een afdoende verklaring zouden vormen voor de luide stilte, de gesloten openheid, de lege volheid waarmee hij communiceert. Nee, laten we er maar niet teveel woorden aan vuil maken. Kijken gaat nog altijd het beste met de ogen.

 

Zwart met vierkant

Teraa, Piet [4]
(Oirschot, 1917 - La Rochelle, 3 juni 1996)

Details

Databanknummer:
84133
Advertentietype
Te koop aangeboden
Prijs
op aanvraag

Technische details

Kunstvorm:
Schilder- en Tekenkunst
Technieken:
Acryl
Dragers:
Doek
Lengte:
110 cm
Breedte:
110 cm
Hoogte:
-
Oplage:
-

Beschrijving

Op de achterzijde gesigneerd en gedateerd 1976. Herkomst: particuliere collectie, Oirschot.

Magriet van Boven, Directeur van het Noordbrabants Museum schreef in 2000 over Piet Teraa en over de naoorlogse ontwikkeling van de schilderkunst in Noord -Brabant de onderstaande tekst.

Het modernisme dron in Noord-Brabant slechts moeizaam door. Voor de oorlog was daarvan al helemaal geen sprake. Verschillende  varianten van romantiek, (post)impressionisme en expressionisme hielden onwaarschijnlijk lang stand, golden soms zelfs als modern. Ook  na de oorlog kwam er niet zomaar verandering in deze siruatie. Voor de abstracte schilderkunst moest men nog steeds niet in Noord-Brabant zijn.

Toen Piet Teraa zich na een innerlijke worsteling in de jaren zestig als abstract schilder manifesteerde, had dit deel van ons land zoiets nog niet meegemaakt. Het is de vraag of zijn vertrek naar Frankrijk kort daarna samenhangt met een besef eenling te zijn, zich geisoleerd voelen. Door dit vertrek, dat gaandeweg een definitief karakter kreeg, had zijn bekering tot de abstracte schilderkunst ook minder impact op zijn omgeving dan verwacht had mogen worden.Desondanks zpou ik deze omwenteling in het werk van Piet Teraa als een doorbraak voor heel Brabant willen beschouwen. Feit is in ieder geval- los van de vraag in hoeverre het werk van Teraa daaraan mede debet is geweest- dat na deze omwenteling de ontwikkeling elkaar in een veel sneller tempo opvolgden dan daarvoor, zozeer zelfs dat tegen het einde van de eeuw de bijna legendarische achterstand van de beeldende kunst in onze provincie naar vele mening vrijwel ingehaald lijkt.

In dit uiterst boeiende proces dat in de naoorlogse periode heeft geleid van historische achterstand naar een volledig bij de tijd zijn heeft Piet Teraa een rol van betekenis gespeeld, al zal het moeilijk zijn deze betekenis nauwkeurig te definieren. Deze betekenis heeft ongetwijfeld ook te maken met het denkproces- om niet van een innerlijke worsteling te spreken - die aan zij herorientatie voorafging. Dit langdurig denken, experimenteren, mediteren, loslaten en opnieuw beginnen laat zich op de een of andere manier goed rijmen met abstractie- beter in ieder geval dan met het mooie plaatjes schilderen dat in deze streken- uitzonderingen niet te na gesproken- nog veelvuldig werd bedreven.

Het bealng van van Piet Teraa ligt echter- uiteraard - niet op de eerste plaats in de context waarin het is ontstaan en de wisselwerking die het daarmee heeft onderhouden. het heeft zijn eigen intrinsieke waarde. In 1990 schreef ik daarover: "Het werk dat Teraa nu maakt vertelt geen enkel concreet te situeren verhaal. Teruggekeerd tot de essentiala van de schilderkunst(....) begeeft hij zich op een terrein waar het visuele zich aan het verbale onttrekt". Het is inderdaad opvallend hoe weinig woorden de kunstkritiek aan zijn oeuvre heeft gewijd. En die weinige woorden betreffen dan meestal zijn biografische gegevens, alsof die een afdoende verklaring zouden vormen voor de luide stilte, de gesloten openheid, de lege volheid waarmee hij communiceert. Nee, laten we er maar niet teveel woorden aan vuil maken. Kijken gaat nog altijd het beste met de ogen.

 

Aangeboden kunst

Een selectie uit ons kunstaanbod

Bekijk meer aanbod »