Biografie: Walter Brems

‘Het thema van mijn werk was lange tijd " Vervreemding". Sinds het populair gebruik van elektronische communicatiemogelijkheden (pc/gsm) moeten we vaststellen dat de sfeer van vervreemding voor een stuk vervaagt maar een groot deel van mijn werk blijft dit beklijvend gevoel meedragen! Wat ik wou en wil uitbeelden, is het wrange gevoel van onbehagen dat onze samenleving niet de ideale plaats is om in te leven, het gevoel alleen te staan, het gebrek aan contact en vooral de gelatenheid waarmee we dit alles ondergaan.  Daarom plaats ik mijn figuren als melancholische "wassen" etalagepoppen, eenzaam, in een koele atmosfeer, haast kleurloos, emotieloos als het ware aan de rand van het beeld.
De compositie wijkt hierdoor sterk af van wat normaal en klassiek voorgeschreven wordt maar dit is doelbewust en versterkt het gevoel van "leegte". Ik plaats net zoals in onze maatschappij, de mens in vakjes. De eigen ruimte is afgebakend. De vrijheidsbeperking wordt gesymboliseerd door het veelvuldig gebruik van pijlen, lijnen, markeringen en recent ook door het opsplitsen in verschillende, los van elkaar gemonteerde panelen. De lijnen als symbool van vrijheidsbeperking zijn eigenlijk ontstaan na het lezen van een boek over Yves Klein, een Franse kunstenaar die nooit een lijn wou schilderen omdat volgens hem de lijn "de tralie is van de psychologische gevangenis".

In recentere werken zijn het licht erotische uitbeeldingen van jonge vrouwen, slechts gehuld in lingerie of nachtgewaad, die vragen oproepen over verdrongen of gekoesterde verlangens... . Ook hier plaats ik de vrouw eenzaam, teder, kwetsbaar, met een melancholische of meer uitdagende blik, om de toeschouwer er toe te bewegen zich vragen te stellen over "gevoelens" en hoe wij er in onze samenleving mee omgaan ... De titels onderstrepen de suggestie van twijfels omtrent getoonde verlangens

• van een onschuld die ik ontken
• de afgemeten passie
• afgebakend verlangen
• de leugen van het verlangen
• het koele verleiden
• in my solitude
• de pijn van tederheid
enz ...

Mijn werken zijn niet vrijblijvend, zoveel is duidelijk. Door een eigen symboliek te hanteren, heb ik een herkenbare en exclusieve stijl opgebouwd.

Ik gebruik vooral de realistische fijnschildertechniek -verwant aan die van onze Vlaamse Primitieven- met soms brutale, abstracte achtergronden. Hierdoor wordt een link gelegd tussen de klassieke verworvenheden van onze schilderkunst en de meer -door een paar kunstgoeroes opgelegde- hedendaagse kunststromingen. Ik werk naar foto's, zelf opgenomen in mijn atelier, met de belichting die ik ook zou ervaren indien ik direct naar levend model zou schilderen.

Op doek, met een natuurlijk en zuurvrije lijm gekleefd op paneel, bewerkt met een case•ne- of gesso grondlaag. Hierop wordt geschilderd, op een ambachtelijke wijze met marterharen penselen, zonder gebruik te maken van projecties en/of fotografische technieken noch air-brush en afgesloten met mat of satin vernis.

Fragmenten van eigen grafiek (litho, ets/aquatint, CG prints en eventueel zeefdruk) met en op een met gouache en aquarel bewerkt papier gekleefd. Soms worden fragmenten van oude gravuren.

Er zijn twee monografieën verschenen.