Slegers, Jacques

Geboren:20 februari 1936
Geboorteplaats:Eindhoven
Gestorven:31 januari 2000
Plaats van overlijden:Tilburg

Biografie: Jacques Slegers

Eind 1956, na een korte en weinig succesvolle tussenstop in Antwerpen, vertrok Slegers naar de Kokoschka Schule te Salzburg, alwaar de legendarische Oskar Kokoschka zélf professor was. Het werken in een expressionistische stijl, waarbij de mens zijn voornaamste onderwerp bleef, werd hier voortgezet. De krachtig geschilderde portretten die in deze periode het licht zien, behoren tot de sterkste werken uit zijn oeuvre. Waardering hiervoor bleef dan ook niet uit. In 1957 al, notabene een jaar voordat hij zijn studie in Salzburg afronde ontving hij de Culturele Prijs van de stad Eindhoven. Weer een jaar later, na zijn terugkeer uit Oostenrijk had hij zijn eerste expositie in het Van Abbemuseum in diezelfde stad. Ook ontving hij de Oskar Kokoschka prijs van de stad Salzburg in dat jaar. Slegers was toen 22 jaar jong.

Constante factor gedurende zijn werkzame leven is de vrije, bijkans kinderlijk-intuïtieve wijze van schilderen. Een expressionist bij uitstek. En dus niet in de vernauwende kunsthistorische zin van het woord. Stilistisch gezien is zijn werk door de jaren heen immers buitengewoon divers. Abstract-expressionistisch werk à la Karel Appel, Corneille en Pierre Alechinsky maakte Slegers in de jaren '50 en '60. Landschappen geschilderd in een brede toets verwant aan Gerrit Benner ontstonden in de jaren '70, en wild geschilderde figuren die in de verte doen denken aan het werk van Kees van Bohemen uit de jaren '70 en '80. Maar welke stijl dan ook, altijd weer is daar die wilde, spontane penseelstreek. Voor Slegers geen beheerste, weldoordachte en berekende toets maar eerder een ferme, bijna nonchalante veeg. Vanzelfsprekend het liefst in een felle kleur.

Desondanks is zijn werk alles behalve oppervlakkig: En als beloning een mooi diep graf, Heksensabbat, Overreden Kat en Verhangen Pop, zijn maar enkele van de vele honderen lugubere titels die hij zijn werken meegaf. Van jongs af aan zijn ziekte en dood, bij zowel mens als dier dan al een regelmatig terugkerend thema. Veelal komt dit duidelijk naar voren uit de voorstelling, soms is echter enkel aan de titel de werkelijke betekenis van het werk te achterhalen.

Werken in het archief