Schilder- en Tekenkunst

SchilderKunst Een der belangrijkste vormen van de beeldende kunst, waarbij de voorstelling in kleur op een plat vlak (muur, houten paneel, doek of koperen plaat e.d.) is aangebracht. De dieptewerking wordt door allerlei middelen van perspectief in lijn en kleur verkregen. De wandschildering is de oudst bekende soort. Bijzondere soorten zijn de miniatuur en de glasschilderkunst. Tot het fundament van de schilderkunst behoort de tekenkunst, die haar uitbreiding vindt in het vermenigvuldiging door middel van de prentkunst. Het tweedimensionale principe als uitbeelding van de drie-dimensionale ruimte hebben schilderkunst, tekenkunst en prentkunst met elkaar gemeen. Voorts bestaan er overgangsvormen (aquarellen, gouaches enz.) en mozaieken. Zie voorts onder de verschillende verftechnieken.



Tekenkunst Een vorm van de beeldende kunst met als basiselementen punt, lijn en (getekend) vlak. De belangrijkste materialen waarmee wordt getekend zijn potlood, houtskool, krijt, conte, inkt enz. Het materiaal waarop wordt geteknd is sinds de uitvinding daarvan vooral papier. Op de grens van teken- en schilderkunst staat de pastel. De aquarel en de gouache worden per traditie tot de tekenkunst gerekend, maar staan in feite dichterbij de schilderkunst. In een tekening kunnen toonwaarden worden aangebracht door middel van arceren en van wassen ( d.i. Met een nat penseel herhaaldelijk over een lijn gaan, waardoor de contour vervaagt; het resultaat heet gewassen tekening). Veel tekeningen zijn geen zelfstandig bedoeld artistiek produkt, bijv. Schets-, model-, of ontwerptekening, voorstudie, studietekening, ondertekening enz; dit soort tekeningen kan echter artistiek of kunsthistorisch waardevol zijn. Tekenkunst is de oudste vorm van de beeldende kunst; men denke slechts aan de prehistorische rotstekeningen. Uit geschreven bronnen is bekend dat de grieken veel waarde hechtten aan de tekening; de vaardigheid van griekse tekenaars is slechts bekend uit tekeningen op vazen. Ook van de romeinen zijn geen zelfstandige tekeningen bekend. In de middeleeuwen vervulde te kenkunst een rol bij de vervaardiging van geillustreerde handschriften , maar pas in de 16de eeuw ging men de tekening zien als een zelfstandig kunstwerk en werden de eerste verzamelingen van tekeningen aangelegd.

Terug naar inhoud


Beeldhouw- en Objectenkunst

Behoort met de schilderkunst en grafiek tot de beeldende kunsten, waarbij de afbeelding van de menselijke en dierlijke figuur hoofdzaak is. Sinds de ontwikkeling van de absolute plastiek is in deze toestand van zaken enige verandering gekomen, die ter wille van de duidelijkheid in hetgeen volgt voorlopig buiten beschouwing is gelaten. De beeldhouwkunst omvat een zeer ruim gebied, waarvan de onderafdelingen in de praktijk vaak zonder nader onderscheid worden gebruikt. Allereerst heeft men te maken met het begrip plastiek (< grieks plassein, of plattein, vormen, kneden ). Hoofdzaak is hier het boetseren of modelleren van een zachte substantie als klei, was en anderszins. Bij het boetseren kunnen naar wens van de kunstenaar telkens kleine hoeveelheden weggenomen of een enkele maal zo nodig toegevoegd worden. Gewoonlijk is het boetseren geen doel op zich zelf, maar een doorgangsstadium, waarbij de geboetseerde figuur als model dienst doet, zowel voor een werk van grotere afmeting, in steen uitgevoerd, ofwel als voorstudie voor een in metaal te gieten model. Het uiteindelijk verkregen resultaat, het in hard materiaal uitgevoerde plastische beeldwerk, verschilt vnl. In de wijze van het tot stand komen en niet in wezen van de sculptuur, het oereigen gebied van de beeldhouwkunst. Vandaar dat in nederland de termen plastiek en sculptuur vrijwel steeds zonder onderscheid door elkaar worden gbruikt, hetgeen in een beeldhouwersland als italie nog heden ten dage allerminst het geval is. Sculptuur is de kunst, uit een hard materiaal ( steen, waaronder zulke soorten als graniet en basalt ) figuren ruimtelijk of drie dimensionaal of in relief uit te houwen. De steen of het marmer wordt deels met behulp van hamer en beitels weggekapt, ofwel door steenboren verwijderd, ten einde de figuur uit het blok te voorschijn te toveren. Men kan de beeldhouwkunst op verschillende wijze onderverdelen, al naar gelang het accent valt op het gebezigde materiaal, de soort of het onderwerp. Wat het laaste betreft, kan men onderscheid maken tussen de sculptuur van menselijke en dierlijke figuren ( alleen of in groepen verenigd ) en ornamentale of decoratieve sculptuur. bij de eerstegenoemde groep kan men idealistische onderwerpen behandelen ontleend aan religie,mythologie, allegorie, literatuur voorts kan zij monumenten ontwerpen, welke op de grafkunst betrekking hebben.

Terug naar inhoud


Collage- Compositie- en Mozaiekkunst

Collagekunst: (fr., plakken of lijmen) plastisch element dat bestaat uit een ontwerp op karton of doek, bestaande uit stukken papier, hout, karton afvalmateriaal enz. Kurt schwitters en max ernst behoorden tot de eerste beoefenaars. De collage word voor het eerst ca. 1920 toegepast door de schilders van de abstracte kunst. In frankrijk door picasso en braque. Vooral de dadaisten maakten veel gebruik van de collage. Na w.o. Ii wordt de collage in vele kunststromingen toegepast met name in de pop-art. Qua categorie staat de collage tussen de plastiek en het schilderij. Daarnaast komt het ook in textiele kunst (wandkleden) voor.



Compositiekunst: Wanneer meer driedimensionale objecten het samengestelde werk gaan overheersen, spreken we niet meer van een collage maar van driedimensionale compositie of assemblage.

Mozaiekkunst: (lat.: mosaicus) vlakversiering van steen, glas enz., die bestaat uit een groot aantal kleine, verschillend gekleurde, ingelegde stukjes die met elkaar een beeld of figuur vormen.

Terug naar inhoud


Grafische kunst

Grafische- of prentkunst. Verzamelnaam voor alle kunstwerken, in welke techniek ook gemaakt, waarbij het mogelijk is het orgineel door middel van een drukpers of op andere wijze te vermenigvuldigen. Er worden drie verschillende drukprocedes toegepast, waarvan de drukken een eigen karakter bezitten. Men onderscheidt hoogdruk, diepdruk en vlkadruk. Linoleumsnede d230, houtsnede d220 en houtgravure d213 zijn alle hoogdruk. Het etsen d120 is een diepdruk, het lithgraferen of steendrukken d310 is vlakdruk.

Terug naar inhoud


Fotokunst

Aanduiding voor de fotografie die erop is gericht vorm te geven aan een innerlijk aanschouwd beeld, aan een idee of emotie; zij is als zodanig te beschouwen als een vorm van creativiteit. Sinds1951 vond de term subjectieve fotografie ingang (voor het eerst door otto steinert gebruikt als motto voor een fototentoonstelling in 1951), welke term in de ruimste zin scheppende fotografie omvat, ter onderscheiding van toegepaste of gebruiksfotografie. Soms doet zich in de werkelijkheid voor de fotograaf een motief voor dat hij direct kan gebruiken om hetgeen hij wil uitdrukken te realiseren; soms moet hij hiertoe bepaalde (nieuwe) relaties leggen tussen de objecten; steeds is hij echter aan de realiteit gebonden: het fotografische beeld wordt automatisch geregistreed, in tegenstelling tot dat van de schilder. mogelijkheden tot persoonlijke interpretatie bestaat, behalve in het isoleren van het motief uit de complexiteit van mogelijke motieven (het belangrijkste aspect), uit het kiezen van bepaalde technieken in de loop van het vervaardigingsproces (ontwikkelen, vergroten enz.). Bovendien geven bij de keuze van het motief de wijze van opnemen (plaats van de lens ten opzichte van het object, belichting tijdsduur e.d.) en de bij de opname gebruikte materialen (filmgevoeligheid, filters e.d.) mogelijkheden tot expressie. Aanvankelijk volgde de fotokunst de schilderkunst na: van romantisch werd zij naturalistisch en vervolgens impressionistisch, waarbij werd getracht een schilderachtig effect te bereiken, bijv. Met behulp van verstrooiingsfilters en broomolieverven. In de jaren twintig van deze eeuw begon de fotokunst een eigen ontwikkeling die niet langer in het voetspoor van de beeldende kunst trad. Belangrijke pioniers waren moholy-nagy, behalve fotograaf constructivistisch schilder en gezaghebbend leraar aan het eerste bauhaus die tegenover traditie het experiment stelde (die neue photographie), voorts man ray, dadaistich schilder en voor de fotografie baanbrekend door zijn rayogrammes (thans algemeen fotogrammen genoemd), en, zij het in mindere mate, edward weston wiens magistrale weergaven van de natuur blijk geven van een markante zin voor abstractie. Na de tweede wereldoorlog vond een tweede belangrijke opleving plaats in de fotokunst, enerzijds begunstigd door een fris artistiek klimaat, anderzijds beinvloed door de direkte en schokkende fotoreportages die de oorlog had opgeleverd. In verschillende landen onstonden groepen van min of meer avant-gardistische fotografen.

Terug naar inhoud


Tapijtkunst

Het met de hand vervaardigen van een kleed met ingewerkte patronen en in verschillende kleuren. De kleden worden geknoopt, geweven of geappliceerd (b.v. Geborduurde kleden). Kleden kunnen ook machinaal geweven zijn.

Terug naar inhoud


Kunstvormen, 2 dimensionaal

Geen beschrijving beschikbaar.

Terug naar inhoud


Kunstvormen, 3 dimensionaal

Geen beschrijving beschikbaar.

Terug naar inhoud