Aquatint

Italiaans : aqua tinta. Is een diepdruk-ets-procede, waarbij toongradaties onstaan door het verschillend inbijten van egale vlakken met een grein, bestaande uit kleine stippen of een zeer fijn netwerk. Het procede vond zijn oorsprong in de behoefte om gewassen tekeningen na te bootsen. Sedert het einde van de 18de eeuw maakte vooral de stuifgreinmethode van jean-baptiste leprince opgang: harskorreltjes worden in een zgn. Stuifkast door middel van een rad of blaasbalg tot een wolk opgewaaid, waarna ze neerslaan op de koperen plaat die op de bodem van de kast naar binnen wordt geschoven, en ten slotte door verhitting op de plaat wordt vastgekit. De onderlinge afstand van de harskorreltjes wordt bepaald door de grootte van de korrels (afhankelijk van tijdstip van inschuiven van de plaat) en door de wijze van verwarming van de plaat waardoor de korrels naar elkaar toegesmolten worden. Hierna wordt de plaat met een zuur bewerkt (gebeten) waardoor een fijn netwerk om de harskorreltjes ontstaat. Aqutint-effecten kunnen ook bereikt worden door corrosie van het koper met zwavel of door de met etsgrond voorziene plaat bloot te leggen door deze samen met schuurpapier door de pers te draaien. Bij het etsen worden de partijen die wit moeten blijven tevoren met dekvernis op de plaat geschilderd terwijl schakeringen worden verkregen door afdekken van de partijen. De aldus verschillend getoonde vlakken tekenen zich scherp tegen elkaar af; indien overgangen gewenst zijn, worden de afscheidingen weggeslepen met het schraapsel of met houtskool. De aquatint wordt bijna altijd in combinatie met de ets gebruikt; de etslijnen vormen dan het geraamte voor de aqutint-partijen. Zoutaquatint, aquatint waarbij in plaats van harspoeder zeezout gebruikt is ter verkrijging van een korrelige etsgrond.

« terug naar overzicht